و اینک سخنانی از جنس نور...(قسمت اول)
پناه میبرم به خداوند متعال از شیطانی که از درگاه احدیت رانده شده است.
خدا همان كسى است كه آسمانها را، بدون ستونهايى كه براى شما ديدنى باشد، برافراشت، سپس بر عرش استيلا يافت (و زمام تدبير جهان را در كف قدرت گرفت); و خورشيد و ماه را مسخر ساخت، كه هر كدام تا زمان معينى حركت دارند! كارها را او تدبير مىكند; آيات را (براى شما) تشريح مىنمايد; شايد به لقاى پروردگارتان يقين پيدا كنيد (2) و او كسى است كه زمين را گسترد; و در آن كوهها و نهرهايى قرار داد; و در آن از تمام ميوهها دو جفت آفريد; (پرده سياه) شب را بر روز مىپوشاند; در اينها آياتى است براى گروهى كه تفكر مىكنند (3).....
براى انسان، مامورانى است كه پى در پى، از پيش رو، و از پشت سرش او را از فرمان خدا ( حوادث غير حتمى) حفظ مىكنند; (اما) خداوند سرنوشت هيچ قوم (و ملتى) را تغيير نمىدهد مگر آنكه آنان آنچه را در خودشان است تغيير دهند! و هنگامى كه خدا اراده سوئى به قومى (بخاطر اعمالشان) كند، هيچ چيز مانع آن نخواهد شد; و جز خدا، سرپرستى نخواهند داشت (11).........
خداوند هر چه را بخواهد از احکام و حوادث عالم محو، و هر چه را بخواهد اثبات مىكند; اجل و علل و حوادث عالم را به مشیت خود تغییر میدهد و اصل (کتاب آفرینش، لوح محفوظ) مشیت اوست (39) eسوره مباركه رعدf
مخلوقاتى را كه در زمين به رنگهاى گوناگون آفريده،با آنکه از یک خاک سر بر آورده اند، نيز مسخر (فرمان شما) ساخت; در اين، آیت و نشانه الهیت براى مردم هشیار پدیدار است(13).......... (نه تنها سايهها، بلكه) تمام آنچه در آسمانها و زمين از جنبندگان وجود دارد، و همچنين فرشتگان، براى خدا سجده مىكنند و تكبر نمىورزند. (49)...... ما قرآن را بر تو نازل نكرديم مگر براى اينكه آنچه را در آن اختلاف دارند، براى آنها روشن كنى; و (اين قرآن) مايه هدايت و رحمت است براى قومى كه ايمان مىآورند(64)
e سوره مباركه النحلf
واگر به آواز بلند یا آهسته سخن بگويى (یکسانست که)، همانا خدا بر پیدا و نهان و مخفی ترین امور جهان کاملاً آگاه است (7)........ پيش از اين، از آدم پيمان گرفته بوديم; اما او فراموش كرد; و عزم استوارى براى او نيافتيم(115)و به ياد آور هنگامى را كه به فرشتگان گفتيم: «براى آدم سجده كنيد!» همگى سجده كردند; جز ابليس كه سرباز زد (و سجده نكرد)(116)پس گفتيم: «اى آدم! اين (ابليس) دشمن تو و (دشمن) همسر توست! مبادا شما را از بهشت بيرون كند; كه به زحمت و رنج خواهى افتاد(117)(اما تو در بهشت راحت هستى! و مزيتش) براى تو اين است كه در آن گرسنه و برهنه نخواهى شد; (118)و در آن تشنه نمىشوى، و حرارت آفتاب آزارت نمىدهد »(119)ولى شيطان او را وسوسه كرد و گفت: «اى آدم! آيا مىخواهى تو را به درخت زندگى جاويد، و ملكى بىزوال راهنمايى كنم؟» (120)سرانجام هر دو از آن خوردند، (و لباس بهشتيشان فرو ريخت،) و عورتشان آشكار گشت و براى پوشاندن خود، از برگهاى (درختان) بهشتى جامه دوختند! (آرى) آدم پروردگارش را نافرمانى كرد، و از پاداش او محروم شد(121)سپس پروردگارش او را برگزيد، و توبهاش را پذيرفت، و هدايتش نمود. (122)(خداوند) فرمود: (به آدم و حوا و شیطان) از آن (بهشت) فرود آييد، در حالى كه برخی از شما با برخی دیگر دشمن خواهيد بود! ولى هرگاه هدايت من به سراغ شما آيد، هر كس از هدايت من پيروى كند، نه گمراه مىشود، و نه در رنج خواهد بود (123)e سوره مباركه طهf